Forumoverzicht Bikemogelijkheden Toertochten 03.02.2019 - Hoogstraten

03.02.2019 - Hoogstraten

Een bangelijke tocht gereden? Of juist niet! De bevoorrading of bepijling die ondermaats was. Laat het je collega bikers weten!

Moderators: Reflex, Angelo., Test team


Bericht zo 03 feb 2019 22:50
StrammerMax Avatar gebruiker
Mountainbiker

Berichten: 2463
Mijn bike: Minerva Starlite & Trek Fuel EX9 werd gestolen & Turner Flux & Lapièrre Zesty 514

Toertocht van de Hoogstraatse Wielertoeristen (18-28-35-45 km) te Hoogstraten op zondag 03-02-2019.

Deze toertocht was de laatste die ik in 2018 gereden had. Sindsdien is de mountainbike binnen blijven staan! Na sinds 2006 met veel plezier danig veel toertochten gereden te hebben was de zin om te gaan rijden ineens weg. De leeftijd, geen zin meer voor lange autoritten naar de start terwijl ik vroeger heel Vlaanderen en Waals-Brabant afschuimde, andere leefomstandigheden, vaak geen fut meer voor inspanningen na de werkweek. Misschien dat deze toertocht die voor de deur vertrekt een reden is voor een nieuwe start, we zullen zien.

Vertrek omstreeks 10.00 u met Peter als gezelschap. De tocht leidde ons vanuit het centrum van Hoogstraten in de richting van de gevangenis waar we de trage wegen opzochten richting Minderhout. We passeerden de Laarmolen, het geel geschilderde Withof en het schilderachtig gelegen kapelletje aan de Castelréweg die ons naar de grens met Nederland leidde. In Castelré (Baarle-Nassau) sloegen we de zandweg in om zo een eerste singletrack in een bos te bereiken. Een bos dat mij voor het leven heeft getekend, want hier ben ik ooit met mijn bikeschoenen in een ijzerdraad blijven haken en overkop gegaan waarbij een trapper zich in mijn kuit boorde! Met een litteken tot gevolg. We bereikten het Belgische gehucht Hal, de landsgrens kent hier een grillig verloop, en na een eerste splitsing doken we opnieuw een bos in dat zich uitstrekt achter wat hier in de streek gekend is als “de Duitse nonnen”. Dat is een voormalig klein klooster waar sinds de oorlog Duitse nonnen verbleven. Na de dood van de laatste non werd het geheel omgebouwd tot drie woningen. We troffen daar mooie singletracks die er ondanks een ganse dag regen gisteren perfect berijdbaar bij lagen. Achter het voormalig klooster was een splitsing.

Gekozen voor de 35 km, dat zou meer dan genoeg zijn na een jaar inactiviteit. Via het fietspad langsheen de grote baan bereikten we de poort van Het Rooy, een tot voor kort privaat domein dat enkele jaren terug in handen is gekomen van Natuurpunt. Voor ons kwam er vrij snel een splitsing, maar de langste rit voert toch wel ettelijke kilometers door dit ongerept bos. We reden dan richting steenbakkerij Desta om er even over de terreinen te rijden. Daarna sloegen we de Blauwbossen in over goed berijdbare singletracks. Ook dit gebied was eertijds privaat eigendom. Het pad met de ontelbare grote bochten dat er zich doorheen slingert, parallel met Heerle, maakte deel uit van de tocht. Zo bereikten we de manege aan de straat Blauwbossen in Minderhout, gekend van de Superprestige Hoogstraten die hier enkele keren werd gereden en nog meer van de Antilliaanse Feesten. We reden richting het gehucht Hal om er het lange pad in de Gouverneursbossen in te slaan. Ondanks de regen van gisteren lag het er droog bij, want bij momenten kunnen hier zeer grote plassen staan. De bevoorrading kwam tamelijk laat maar het was er lekker warm in de serres van de bloemkwekerij Mertens in Hal. Er was hete soep, er werden warme wafeltjes gebakken, je kon er lekkere cake en partjes appelsien eten en doorspoelen met sportdrank.

Na de stop begon de vermoeidheid zich te laten gevoelen! We verlieten het gehucht Hal via het kleine kapelletje en het vernieuwde bruggetje over het riviertje de Mark om opnieuw Nederland binnen te rijden over de Haldijk. Even verder ligt een knappe singletrack in het bos. Hier had ik het wat lastig met een conditie die nul is! Deze track kwam uit op de zogenaamde Rooie Weg (Hoogstratensebaan), de grote baan die van Minderhout naar Baarle-Hertog voert. We staken over naar een brede zandweg om verderop de bossen van Schootsenhoek in te slaan. Op het grenspad, pal op de grens tussen België en Nederland, was nog een splitsing. De 45 km ging richting Wortel Kolonie, voor ons ging het rechtsaf richting Café In Holland om via de Beukendreef de veldwegen achter de gevangenis van Hoogstraten te bereiken. Deze is ondergebracht in een voormalig kasteel. Pal in de bocht naar een kasseiwegeltje vlak achter de gevangenis zagen we veel blauwe lichten: een ziekenwagen, een MUG, politie en een brandweerwagen. De rode tent die er stond betekende weinig goeds. Ik ben even gestopt om te vragen of het een mountainbiker betrof. Dat was het geval. Dezelfde man die ik aansprak ben ik later aan de aankomst nog tegengekomen en toen vernam ik dat de onfortuinlijke biker overleden was tengevolge van een hartaderbreuk. Pogingen tot reanimatie waren vergeefs geweest. Voor deze mens eindigde het leven op luttele kilometers van de aankomst.

Via de grote baan reden we naar de Lindendreef met de statige huizen om via een smalle voetweg achter huizen en tussen twee hoge muren de aankomst te bereiken. Het was nog even aanschuiven aan de bikewash en de grote zaal zat om 12.30 u nog tjokvol bikers die veel te vertellen hadden. Enige tijd nadat Peter en ik met een hamburger en een drankje plaats hadden gevonden werd ik aangesproken door een biker die ik hier bij een eerdere editie al eens had ontmoet en later nog op andere toertochten tegenkwam. Een vriendelijke mens en ik ken niet eens zijn naam! Omstreeks 13.30 u huiswaarts. Zoals steeds een mooie afwisselende rit met knappe stroken bos en leuke singletracks. Dat op eindelijk nog eens een dag met zon! Jammer dat de puike organisatie van deze vereniging overschaduwd werd door de dood van een mens...

StrammerMax

Bericht zo 03 feb 2019 23:15
Den Bees Avatar gebruiker
Mountainbiker

Berichten: 526
Mijn bike: Trek Procaliber 9.6 , Trek 6700
StrammerMax schreef:
Wij hebben de rode tent en de hulpdiensten ook zien staan achter de gevangenis van Hoogstraten. Ik ben gestopt om te vragen of er iets was voorgevallen met een mountainbiker. De man aan wie ik het vroeg ben ik nadien nog tegengekomen aan de aankomst. Hij wist me toen te zeggen dat de onfortuinlijke mountainbiker overleden is door een hartaderbreuk. Men heeft nog geprobeerd van te reanimeren maar die pogingen waren vruchteloos. Het leven van deze mens eindigde op luttele kilometers van de aankomst...

Daar ben je toch even niet goed van , sterkte aan de familie

Bericht ma 04 feb 2019 09:37
El Toro Cycling Club HB Avatar gebruiker
Mountainbiker

Berichten: 825
Mijn bike: c-dale scalpel 29
Hoogstraten 6 februari 2011
Dat is waar het voor mij begon met de mountainbike, windkracht 5-6 eerst mee, terug tegen.
Na 45 km helemaal leeg aangekomen, de eerste 2 rondjes overgeslagen om eerst op adem te komen.
Hoogstraten 3 februari 2018
Mooie tocht, mooier dan ik mij kon herinneren, tot tja, dat ene moment iemand op de kasseien te zien sterven, er stond al volk omheen, diep respect voor degene die hem nog probeerde te reanimeren, tot de hulpdiensten aanwezig waren, wat jammer genoeg niet mocht baten.
Hier wordt je stil van....

Sterkte aan familie en aanverwanten, R.I.P.

Vorige

Keer terug naar Toertochten